Mahjong in films: de mooiste scènes aan de speeltafel

Mahjong is niet alleen een spel, het is ook een decor. In films wordt de speeltafel vaak gebruikt om spanningen te laten zien: wie wint, wie verliest, wie geeft iets op. In dit artikel lees je over de bekendste films waarin mahjong een rol speelt, en wat er in die scènes eigenlijk gebeurt.

De bekendste mahjongscène uit de filmgeschiedenis is waarschijnlijk die uit Crazy Rich Asians. Rachel Chu (Constance Wu), een Chinees-Amerikaanse econome, speelt een potje tegen Eleanor Young (Michelle Yeoh), de moeder van haar vriend, die haar niet goed genoeg vindt voor haar zoon.

Wat de scène bijzonder maakt: hij staat niet in het boek waarop de film is gebaseerd. Hij is speciaal voor de film geschreven. Het potje is een gesprek in stenen. Rachel vertelt dat haar moeder haar heeft leren spelen. Aan het eind laat ze zien dat ze had kunnen winnen, maar ze gooit bewust de steen weg die Eleanor nodig heeft. Zo laat ze Eleanor winnen en maakt ze tegelijk duidelijk dat ze een keuze heeft gemaakt, uit liefde en niet uit zwakte.

Amerikaanse media schreven na de film veel over de scène, omdat de betekenis vooral voor kijkers die het spel kennen duidelijk is. Volgens National Geographic heeft de film de interesse in mahjong bij jonge Aziatische Amerikanen nieuw leven ingeblazen. In de mahjong-hype uit Amerika lees je hoe die trend zich verder heeft ontwikkeld.

The Joy Luck Club is gebaseerd op de roman van Amy Tan uit 1989. Het verhaal draait om vier Chinese moeders die in Amerika wonen, en hun Amerikaanse dochters. De moeders komen al jaren samen in een mahjongclub, de Joy Luck Club uit de titel.

Aan het begin van de film neemt Jing-mei de plaats van haar overleden moeder aan de speeltafel in. Via de verhalen aan tafel ontdekt ze de geschiedenis van haar moeder, die teruggaat tot een club die tijdens de oorlog in China werd opgericht. Mahjong is hier het draadje dat generaties met elkaar verbindt.

In Lust, Caution van regisseur Ang Lee, die zich afspeelt in Shanghai tijdens de Japanse bezetting, zijn de mahjongpartijen van de vrouwen van hoge functionarissen een belangrijk decor. Een jonge vrouw infiltreert als spion in dat milieu, en de speeltafel is de plek waar ze toegang krijgt tot het huis van een gevaarlijke man. De mahjongscènes zijn vol onderhuidse spanning: elk gesprek aan tafel kan een valstrik zijn.

Edward Yang, een van de bekendste Taiwanese regisseurs, maakte in 1996 een film die simpelweg Mahjong heet. De film werd op het filmfestival van Berlijn vertoond en kreeg daar een eervolle vermelding. Maar wie een film over het spel verwacht, komt bedrogen uit. Het is een donkere komedie over jongeren, gangsters en buitenlanders in het Taipei van de jaren negentig. Het spel zelf speelt in de beschrijvingen van de film geen grote rol. De titel lijkt vooral iets te zeggen over de samenleving die Yang laat zien.

In Japan zijn er ook live-action-verfilmingen van mahjongverhalen, waaronder een serie over Akagi, de gokker uit de bekende manga van Nobuyuki Fukumoto. Meer over mahjong in Japanse strips en tekenfilms lees je in mahjong in anime en manga.

• Vier mensen aan één tafel. Dat zorgt vanzelf voor spanning en dialoog.
• Verborgen informatie. Iedereen heeft stenen die de anderen niet zien. Perfect voor bluf en geheimen.
• Rituelen. Het schudden, de muur bouwen, het roepen: het ziet er prachtig uit op film.
• Cultuur en familie. Mahjong staat in veel films voor traditie en de band tussen generaties.

Dertien dichte stenen: de hand van een tegenstander zoals jij hem ziet. Precies dat geheim maakt mahjong zo filmisch.

Waarom combineer je het niet? Kijk een van deze films met vrienden en speel daarna een potje. Crazy Rich Asians is een goede keuze voor een gezellige avond, The Joy Luck Club voor wie van familieverhalen houdt. Tips voor de speelavond staan in een mahjongavond organiseren.

Mahjong is in films vaak meer dan een spel: het is een strijd, een familieband of een dekmantel. Crazy Rich Asians, The Joy Luck Club en Lust, Caution laten elk een andere kant zien. Lees je liever? De roman van Amy Tan is een mooi begin, en in de koopgids boeken vind je meer leesvoer over het spel.